روزه داری و خوراکِ نیک

به یاری حق

پس از تجربه های شخصی ام، پس از اینکه تغذیه ام را از چرخه ی غذایی همگان تا حدودی جدا کرده ام و امروز تا حدود زیادی گیاهخواری میکنم، پس از اینکه "روزه ی آب" را تجربه کردم:
به شخصه به این باور رسیده ام روزه داری یی که در ادیان توصیه میشود نه تنها برای جسم ضرری ندارد بلکه از جوانب مختلف برای جسم و روان مفید هم خواهد بود.
تنها در زمان نخوردن غذا و خالی بودن معده است که جسم به پاکسازی و سم زدایی و بازیافتن خویش می پردازد، از میان روزه ها من روزه ی آب را می پسندم، بدلیل اینکه در زمان بی غذایی، آب سالم و پاک کمک بسزایی بر سم زدایی جسم خواهد داشت، روزه ی آب بدینگونه است که فرد در زمانی تعیین شده بجز آب هیچ غذایی مصرف نمی کند.

روزه داری از هر نوع متداولی که میشناسیم ضرری برای هیچ شخصی نخواهد داشت.
ولی یادمان نرود که در کنار پرهیز و روزه، تغذیه ی سالم و پاک شخص را به هدف که سلامت جسم و روان است نزدیکتر میکند.

این را نیز بدانیم که:
پندار نیک _ گفتار نیک و کردار نیک
بدونِ خوراکِ نیک میسر نخواهد شد که اتفاقا خوراکِ نیک نسبت به آن سه در اولیت قرار دارد و آن سه بدونِ این یک بدست نخواهد آمد.
خوراک ِ نیک تغذیه ای است هر چه طبیعی تر _ گیاهی تر و متعادل.

.مازیار.

برچسبها: خوراکِ نیک